Goosebumps (2015) 23.976 fps runtime 01:43:16
เมนดิสัน เดลลาแวร์
แม่ แน่ใจแล้วเหรอ ว่าเราไม่มีที่อื่น?
ตามหา รองอาจารย์ใหญ่?
ที่ไหนดีล่ะ?
อ่าวกวนตานาโมไหม?
โห.. ร้อนไปน่ะ
เกาหลีเหนือล่ะ? ไม่เอา
ไม่เห็นเขาโทรกลับมาเลย
ดีทรอยไหม?
ถึงแล้ว
มาเหอะน่า
ดูสนามหญ้าสิ
หาแบบนี้ใน นิวยอร์คไม่ได้นะ
แม่ไม่ต้องพยายามขายที่นี้ให้ผมก็ได้
- ผมกำลังพูดว่า ผมรักแม่ - แม่ก็รักลูก
และผมชอบมัน
ตามกฎหมาย ผมไม่สามารถอยู่ลำพังได้จนอายุ 18
ดูห้องครัวนี้สิ
มันใหญ่กว่าอพาร์ตเม้นท์เก่าเราอีก
เราไม่ทำอาหาร
ก็ ดูสิ ที่ว่างมากมายตรงเคาท์เตอร์
ไว้ว่างของที่ซื้อมากินได้เยอะแยะ
ลูกได้ยินเสียงป่ะ
ไม่ ผมไม่ได้ยินอะไรเลย
จริง
รายงานสดจากนิวยอร์ก
นี่คือ ป้าอมิเกล
กับแขกสุดพิเศษ แซค หลานชายของป้า
มากอดหน่อย...โอ้ว
เอ่อ ใช่นั่นมันแหล่งอ้างอิงน่ะ
อ๋อใช่ เธออยู่ในนิวยอร์กนี่
โอเค เย้ ให้ตายเถอะ
ดูเธอสิ
เธอดูไม่มีสีสันเอาซะเลย
เฮ้! เราควรจะเปลี่ยนแปลง
โอ้พระเจ้า ดีจริงๆ เลยที่ได้เจอคุณ
ว้าว เธอก็ด้วย งั้น เดี๋ยวผมไปเอาของน่ะครับ
โอ้พระเจ้า เขาโตขึ้น และหล่อขึ้นทุกครั้งที่เจอ
- ดูดีมาก - ขอบคุณครับน้าลอร์เรน
เค้าก็แค่เด็กผู้ชายที่ดูดี
ขอบคุณพระเจ้า เพราะตอนเธอเล็กๆ เธอเป็นเด็กขี้เหร่
โอ้ว ลอร์เรน
อะไร? ไม่เห็นเป็นไรนี่ ตอนนี้เขาหล่อแล้ว
เขาคงไม่น่าเกลียดอยู่ดีๆ
ก็กลายเป็นหล่อเฟี้ยว แล้วกลับไปน่าเกลียดอีกรอบ
ไม่ นั่นเป็นอดีตไปแล้ว
โอ้ เกือบลืมไปแล้ว
ป้ามีของขวัญมาให้ด้วย เพราะป้าเป็นป้าที่เจ๋งเป้ง
นี่มาจากคอลเลคชั่นใหม่ ของป้าเลยนะ
โอ้ เปิดดูซิ
เยี่ยมม
มันทำมาพิเศษ หลานคงไม่เห็น
ผู้ชายคนอื่น สวมหมวกนั่นแน่
ใช่ ไม่เลย ผมคิดไม่ออกจริงๆ ว่า ใครจะใส่มันได้
มันช่างลิมิเต็ด อิดิทชั่น
ลองใส่สิลูก ดูซิ ว่ามันพอดีมั้ย
ลองตอนนี้เลยเหรอ? โอเค
โอ้ว้าว
ใช่เลย ดูเธอสิ ฉันหมายถึงดูซะก่อน
โอเค
งั้น ผมไปเอาขนของก่อนน่ะครับ แล้วเจอกัน
ที่รัก ใส่ไว้จ๊ะ แม่ไม่อยากให้ลูก แสดงความไม่เคารพ
และลูกดูดีกับหมวกนั้น
ขอบคุณ เจ๋ง
ราบรื่น
เธอเป็นเพื่อนบ้านใหม่เหรอ
ใช่ ยินดีที่ได้รู้จัก
มาจากนิวยอร์คเหรอ
ป่าว ฉันยังไม่ได้บอกเลย
ก็หมวกที่เธอใส่อยู่
โอ้ไม่ นี่มัน ไม่
นี่คือ..คือจริงๆ แล้วป้าฉันเพิ่งให้มา
ทุกคนจะเห็นเธอใส่หมวกนั้น
- ยังไงก็ ฉันแซ็ค - ฉัน ฮานน่า
ฮานน่า
ฉันต้องไปละ
ดีใจที่ได้คุย
เฮ้ พวกเราเพิ่งย้ายมา
แค่.. ผมกับแม่
- หมวกนี้เป็นของขวัญน่ะ - เธอเห็นรั้วนั้นใช่มั้ย
เห็นรั้วนั่นมั้ย
อะ ใช่
อยู่แต่ฝั่งของเธอน่ะ
อยู่ให้ห่างลูกสาวฉัน อยู่ให้ห่างฉันด้วย
และเราจะไม่เจอปัญหา
เอ่อ เพิ่งเจอเพื่อนบ้านเรานะ
เขาเป็นพ่อหนุ่มกล้ามโต
อ่อ คุณซิเวอร์
ใช่ เขาเพิ่งย้ายมา เมื่อไม่กี่ปีก่อน
ลึกลับมาก
เซ็กซี่สุดๆ ฉันชอบสำเนียงเขา
มันได้ผล
ไม่ถูกใจฉันแฮะ
ฉันจำวันนั้นได้
โอ้
โอเคมั้ย ที่รัก
เอ่อ ขอโทษ คือ..
ผมจะไปเริ่มเก็บของเข้าห้อง
รายชื่อของของฉัน
เขาเป็นไงบ้าง
มันก็หนักอยู่
เขาเริ่มก่อกำแพงขึ้น
หวังว่า การเปลี่ยนที่อยู่จะช่วย
แล้วเธอล่ะ
ก็หวังอยู่ว่าเปลี่ยนสิ่งแวดล้อมจะช่วยนะ
เอาล่ะ Zach ดูซิว่าเป็นยังไง
บอลเร็วสองช่วง
ลุกขึ้นมาเร็ว ให้สัญญาณหน่อย
นั่นไงทำได้แล้ว
นั่น..
เห็นมั้ย? นั่นไม่ดีเลย
ไม่นะ
่พ่อทำดีแล้ว
โอเค อ่านสัญญาณ
แค่บล็อค อย่ากระโดด
นั่นคือวิถีเบสบอล
โอเค พร้อมนะ?
ที่รัก ลูกโอเคมั้ย?
อ่า ครับ แค่เจอรูปตอนเด็ก
ผมดูเหมือนเบบี้กอลลั่มเลย
ว่าไง ว่าไง
นั่นจะเป็นปัญหารึเปล่า?
- เฮ้ เบคก้า - อ้าว เฮ้
เย้ เพื่อนใหม่ เพื่อนใหม่ เพื่อนใหม่
โว้ว โว้ว โว้ว นั่นแม่คิดจะทำอะไร?
ทำงานไง สักอย่างเกี่ยวกับการศึกษา
เกี่ยวกับการบริหาร
เจ๋งเลย แม่ ผมเป็นเด็กใหม่นะ
การมาโรงเรียนพร้อมแม่
ที่เป็นรองครูใหญ่ก็เป็นเรื่องไม่ดีเลย
ผมขอ 60 วิ
อย่างน้อยผมก็ขอเป็นต่อ
ได้ แต่สัญญานะว่าลูกจะหาเพื่อน
แม่ก็รู้ว่าผมสัญญาแบบนั้นไม่ได้
ผมสัญญา ตกลงมั้ย?
และล็อคประตูก็....
โธ่ แม่ทำได้ดีกว่านี้นะ
60 วินาที เริ่ม 60.. 59.. 58.. 57.. 56.. 55.. 54
เอาล่ะ นั่งที่ได้แล้ว สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
รีบหาที่นั่งเลย เร็วๆ
รีบหาที่นั่ง
โอเค เงียบกับหน่อย
โอเค เอ้ย ขอโทษ ขอโทษนะ ขอฉันไปหน่อย
โอเค เยี่ยม โอเค
งั้นเป็นเด็กใหม่ใช่ป่ะ
โอ้ ใช่ เจ๋งมาก
ว่าไง เทย์เลอร์
ว่าไง ชัมป์
เธอเรียกนายว่า ชัมป์ เรอะ โอ้ใช่เธอเรียกแบบนั้น
ชื่อจริงๆ ของฉันคือ ชัมป์ รู้มั้ย
แต่เธอไม่เคยคุยกับชั้นมาก่อนเลย
เพราะงั้น เรากำลังคืบหน้านะ
3...2...1
นั่งลงทุกคน
อรุณสวัสดิ์
ฉันรู้สึกยินดีที่จะแนะนำ
รองอาจารย์ใหญ่คนใหม่ของเรา คุณคูเปอร์
และฉันหวังว่าพวกเธอจะให้
ความเคารพแบบเดียวกับฉัน
ใครทำนะ? ใครทำ?
คุณคูเปอร์
สวัสดี ทุกคน
ฉันจะพูดแทน คณะกรรมการทุกคนนะ
ว่าเราตื่นเต้น กับงานเต้นรำศุกร์นี้มาก
เราหยุดเต้นท่า twerk ไม่ได้เลย
โอ้ไม่ ไม่น่าพูดงั้นเลย
เธอห่วยสุดเลย ห่วยกว่าคนที่แล้ว
นั่นแม่ฉัน
โอ้ ดีเลย เธอเยี่ยมมาก
ฉัน..ฉันพูดเล่นน่ะ ไม่รู้ว่า Twerk แปลว่าอะไรหรอก
แต่ได้ยินมาว่ามันฮิตน่ะ
แล้วนายจะชวนใครไปงานมั้ย?
ไม่ล่ะ
ฉันว่าจะโซโล่เดี่ยว
เฮ้ เราน่าจะไปด้วยกันนะ
ไปด้วยกัน?
ไม่ได้คู่กันหรอก แต่แบบไปด้วยกันน่ะ
เต้นรำด้วยกัน หรืออะไรก็ได้ อาจดีก็ได้นะ
คือ..คนเยอะนะ เธอรู้ใช่มั้ยเนี่ย
แล้วก็แยกไปกับสาวๆ ไง
และสุดท้าย ฉันจะเตือนไว้ว่า ต้องปลอดภัย และสนุก
เอานี่ไป \ไว้ส่งข้อความหรือทวีตมานะ
นามบัตรของฉันเอง
นี่ที่อยู่ และนี่เลขล็อคเกอร์
- นายรู้ว่าจะหาฉันได้ที่ไหนละนะ - ทุกคน
ขอบใจ ทุกคนเต้นได้
แต่ห้ามเกินเลยกับคู่ของตัวเอง ไม่งั้น
พวกนายจะถูกส่งกลับบ้านทันที
ทันที
สวัสดี
มีใครอยู่ไหม
ฉันทำให้เธอตกใจเหรอ
ไม่หรอก
จริงเหรอ? เพราะเธอโดดไปแบบ สูงซัก 10 ฟุตได้
ก็แบบว่า..ฉันกระโดดเยอะน่ะ
ฉันถึงได้มีหุ่นแซ่บแบบนี้ไงล่ะ
ดีแล้ว ฉัน เอ่อ..
เออ ใช่ ฉันไม่เห็นเธอที่โรงเรียนเลยวันนี้
อะไรนะ เธอมองหาฉันด้วยเหรอ
ไม่ เปล่านะ ฉันก็แค่... สังเกตการณ์น่ะ
ไม่ ฉันเรียนที่บ้าน
โอ้ พ่อเธอสอนเหรอ
เขา ดู...
ดีนะ
และขรึม และตึงเครียดนิดหน่อย
อย่าคิดมากไปเลย พ่อไม่ค่อยชอบใครนักหรอก
งั้นเหรอ อืม..
งั้นมีอะไรสนุกๆ ให้ทำแถวนี้บ้างมั้ย
นอกจากไปแกล้งพวกเพื่อนบ้าน
โอเค มันมีสิ่งนึงที่ฉันชอบทำ
อะไรหละ?
มากับฉันซิ
เอ่อ...
เฮ้ เราจะไปไหนกันน่ะ อย่ากังวลนะ มันสนุกแน่
เธอรู้ใช่มั่ยว่าเราจะไปไหนกัน
ใช่ มาเถอะน่า
ทางนี้
เธอพาฉันมาฆ่าหรือเปล่า แค่สงสัยน่ะ
ฉันได้ยินอะไรบางอย่าง
ฮานน่า?
ใช่ แซค ตามคนแปลกหน้ามากลางป่า
มาเถอะน่า ตาขี้ตกใจ เราใกล้จะถึงแล้ว
โอเค อีกนิดหน่อย
รอตรงนี้น่ะ
โอเค
นี่มันที่ไหนกันเนี่ย
ดูนี่นะ
ฮึ่ยย
นายคิดว่าไง
เอ่อ
มันไม่ได้เป็นแบบที่ฉันคิดไว้
งั้นที่นี่คือที่ไหน
มันถูกสร้างมาหลายปีแล้ว แต่พวกเขาถังแตกซะก่อน
ก็เลยทิ้งร้างไว้แบบนี้
มาเถอะ นี่เป็นส่วนที่ฉันชอบที่สุด
เดี๋ยวนะ เธอจะทำอะไร
นายกลัวอะไร? ฉันทำแบบนี้ตลอดหละ
ฉัน...ฉันไม่ได้กลัวนะ
แค่กลัวเป็นบาดทะยักน่ะ ยังไม่ได้ฉีดยา
ฉันเกลียดชานเมือง
เอาสิ
เธอทำได้น่า แค่ไม่ต้องมองลงไป
ฉันรู้แล้วน่า
เธอไม่ตกลงมาหรอก
ไม่ได้กะให้เป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว
นี่ไง นายขึ้นมาแล้ว ไง
เอาหละ
นี่มันสูงมากเลยนะ
แต่มันเยี่ยมใช่มั้ยล่ะ
ใช่ เยี่ยมไปเลย
นายสามารถเห็นทุกอย่างจากบนนี้เลยนะ
แล้ว...
ทำไมเธอถึงย้ายมาเมดิสัน
แม่ฉันเคยพูดไว้ว่า
แซคถ้าลูกสามารถอยู่ที่ไหนในโลกนี้ได้
ที่นั่นจะคือที่ไหน
แล้วฉันก็ตอบว่า "เราย้ายไปอยู่ เมดิสัน เดลาแวร์ได้มั้ย"
"นั่นความฝันของผมเลย"
นี่เธอขี้ประชดแบบนี้ ตลอดเลยรึเปล่าเนี่ย
ตลอด? ไม่ใช่หรอก
ไม่ใช่ตลอด ปกติ ต่างหากล่ะ
ขอโทษที ฉันแค่..
ที่ผ่านมามีแค่ฉันกับแม่
พ่อฉันเสียไปตั้งแต่ปีที่แล้ว เพราะงั้นก็เลย..
ขอโทษ
ฉันไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้บ่อยนักหรอก
แล้วเธอล่ะ
ฉันไม่เคยรู้จักแม่เลย
แล้วเราก็ย้ายบ้านตลอด
นั่นแย่จังแฮะ
ไม่เป็นไร
เฮ้
ฉันถามอะไรจริงจังหน่อยได้มั้ย
ได้สิ อะไรล่ะ
เราจะลงไปยังไงเนี่ย
ฉันถามจริงๆ นะ มีแผนรึเปล่า
ไม่ แล้วปกติเธอลงยังไงล่ะ
ไม่ได้หรอก ติดอยู่ตรงนี้แหล่ะ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
เธอกินขนมนั่น
แล้วรู้อะไรมั้ย
จริงๆ มันก็อร่อยอยู่นะ
ก็ ขอบใจนะ สำหรับคืนนี้
ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ฉันสนุกมากจริงๆ
โถ่ แซค ปากหวานเกินไปแล้ว
นั่นมัน..ฉัน จริงๆ นะ
โอเค
เฮ้ ฮานน่า ฉันน่ะ..
ฉันคงจะเอาขยะไปทิ้ง
วันอังคาร กับ พฤหัส
เพราะงั้น ถ้าเธออยากแกล้งใครซักคน...
ฉันโอเคนะ
เอาล่ะ ฉันจะจำไว้นะ อีตาขี้กลัว
ฮานน่า!
ลูกออกมาทำอะไรข้างนอกน่ะ
หนูขอโทษ
นี่เป็นการเตือนครั้งสุดท้าย
นายอยู่ให้ห่างจากพวกเราไว้ซะ
ไม่อย่างนั้น เรื่องไม่ดีจะเกิดขึ้น
ผมเชื่อ
ค่า X คืออะไร?
ค่า X คืออะไรวะ
พ่อคะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่ซักหน่อย
ฮานน่า ลูกต้องเข้าใจนะ
หนูไม่จำเป็นต้องเข้าใจอะไรทั้งนั้น
เราแค่คุยกันเอง ทำไมหนูจะมีเพื่อนไม่ได้
- ลูกก็รู้ว่าทำไม - ไม่แฟร์เลย!
พ่อขังหนูไว้ตลอดเวลา ไม่ได้หรอกนะ
ลูกไม่ได้รับอนุญาต ให้ไปเจอเจ้าเด็กนั่นอีก!
เข้าใจมั้ย? ห้ามเด็ดขาด!
พ่อ ใจเย็นก่อนได้มั้ย
- ฮานน่า - ไม่! อ๊าาา!
อะไร?
ผมได้ยินเสียงร้อง
ฮานน่าจะโอเคมั้ย? ไม่เห็นได้ยินเสียงอะไรเลย
ลูกไม่ได้ยินเสียงอะไรหรอก ออกไปดูกันเถอะแม่
หรือเสียงร้องสุดท้ายที่ได้ยิน อาจเป็นเสียงลูกนะ
ไม่ เดี๋ยวนะ เดี๋ยว
แม่
เฮ้ แม่ แม่ แม่ ว่าไงลูกรัก
ลูกคิดยังไงกับคินัวสำหรับอาหารเย็น?
แม่ ฮานน่าอยู่ในอันตราย
โอ้ ใครคือฮานน่าจ๊ะ?
สำนักงานเขตเมดิสัน 911
สวัสดีครับ เอ่อ ผมอยู๋ที่มอนโร อืมม
เอ่ออ ผมว่ามันเกิดเหตุฉุกเฉิน แซค เกิดอะไรขึ้น?
ใช่ครับ อาจเกิดเหตุรุนแรงในครอบครัว ผมไม่มั่นใจ
คุณถูกจับแล้ว! โว้ว โว้ว โว้ว
ฉันชอบความกระตือรือร้นนั่น ฉันชอบนะ รักษาไว้
แต่เรายังไม่ต้องใช้นั่นหรอก
สวัสดีครับ ผมคือเจ้าหน้าที่สตีเว่น
นี่คือเจ้าหน้าที่ฝึกหัดบรูคส์ ขอโทษสำหรับเมื่อกี๊ด้วย
คุณไม่ต้องขอโทษหรอก
- คุณทำดีแล้ว - จริงเหรอ?
เราได้รับแจ้งว่าเกิดเหตุ 10-16 ที่บ้านของคุณ
ซึ่งนั่นคือ..?
อืมมม.. อย่าบอกฉันนะ
เหตความรุนแรงภายในครอบครัว
ถูกต้อง จริงเหรอ?
ช่าย คุณพูดถูกแล้วล่ะ
แปลกนะ เพราะผมอยู่คนเดียวทั้งคืนเลย
แล้วก็ไม่ได้ยินอะไรเลย ไม่ ไม่ เขาโกหก
ฮานน่าอยู่ที่ไหน? ผมรู้ว่าเป็นเสียงเธอ
โอเค ใช่ ฮานน่าคือลูกผมเอง
และเธอก็อยู่กับผมมาสักพัก
จนแม่เธอย้ายออกไป
อยู่กับสามีใหม่ ช่ายย
เธอเลยกลับไปลอนดอนเมื่อวานตอนเช้าเอง
โอเค เข้าใจแล้ว
ขออภัยครับคุณ ขอบคุณที่สละเวลา
เราขอโทษที่รบกวน
เสียงเซอร์ราวนด์น่ะ
ฉันไม่รู้ว่าการดัดแปลงเครื่องเสียง เป็นอาชญากรรมด้วย
เป็นอะไรนะ? ใครบอกว่า อาชญากรรม?
โว้ว โว้ว โว้ว
หมายถึงเขา เป็นผู้เชี่ยวชาญ
เกี่ยวกับเรื่องเสียงน่ะ
โอ้
สวัสดีค่ะ ฉันขอโทษด้วย เรายังไม่เคยพบกัน
ฉันชื่อเกล คูเปอร์ เพื่อนบ้านใหม่ของคุณ
บ้านคุณสวยมากเลย
ขอบคุณที่ชอบ และหยุดดูนะ
ช่วยนำลูกชายที่แสนดีของคุณ กับตำรวจ
ฉันขอโทษอีกครั้งค่ะ
ขออภัยอีกครั้งครับท่าน
เราเกลียดการบุกเข้ามาในบ้าน
ของประชาชนเช่นเดียวกับคุณ
ขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉันหมายถึง จริงๆ คุณไม่ได้ทำอะไรเลย
ถ้าคุณต้องการให้เราช่วย
เรายินดีจะช่วยคุณนะครับ
ฮานน่า ฮานน่า!
โว้ว ฮานน่า!
ใจเย็นไอ้หนุ่ม ไม่ ไม่!
ขึ้นไปดูข้างบนเถอะน่า เชื่อผม
ให้ฉันช็อตเขาเลยมั้ย? ฉันจะช็อตเขา
ฉันรักความแข็งขันนั่นนะ แต่ยังไม่ต้องหรอก
นายรู้มั้ยว่าโทษของการ
แจ้งความเท็จคืออะไร?
- จำคุก 3 ปี - ใกล้เคียง
มันคือการเขียนใบสั่งน่ะ
เดี๋ยวก่อน แม่ไม่ได้เชื่อเขาใช่มั้ย?
เสียงเซอร์ราวนด์เหรอ? เอาจริงอะ?
พอได้แล้วแซค กลับบ้าน
คุณเจ้าหน้าที่คะ ฉันขอโทษนะคะ
ไม่เป็นไรครับคุณผู้หญิง
ผมรู้สึกว่าเราควรจะแนะนำ
สถานบำบัดให้ลูกคุณนะครับ
ช่าย เด็กนั่นอัพยาแน่ๆ
ราตรีสวัสดิ์
เกล
นี่ ลอร์เรน
ฉันเห็นน่ะ
นี่น้องสาวพี่นะ
ไง ขอบคุณที่มานะ หวัดดี
ฉันต้องไปดูงานเต้นรำที่โรงเรียน
ฉันไม่อยากทิ้งแซคไว้คนเดียวคืนนี้
เกล เขาเป็นวัยรุ่น ที่มีช่วงเวลา ที่ยากลำบากนะ
รู้มั้ยว่าเขาอยากได้อะไร?
ค่ำคืนแพรวพราวกับน้าสาวของเขาไงล่ะ
ขอบใจะ ฉันเกลียดการเถียงกับเขา
ฉันรู้ เดี๋ยวมันก็ดีขึ้น แค่ให้เวลาหน่อย
โอเคมั้ย ฉันมาแล้ว และไม่ต้องกังวลหรอก
มันจะเป็นคืนของแซคคืนนี้
แซค!
เราจะออกไปกินซูชิกันวันพุธ
และเราสองคนจะสั่งไก่เทอริยากิกัน
ที่มันแบบ นี่ล่ะพรมหมลิขิต
แล้วเขาก็ไม่โทรหาฉันอีกเลย เธอรู้มั้ย?
มันน่าผิดหวังมาก เพราะฉันชอบเขาจริงๆ นะ
เขาไม่หัวเราะกับมุขตลกของฉันเลย
แต่ฉันก็รู้สึกว่าเขาน่ะใช่เลย
ไม่รู้สิ ใช่ว่าฉันจะแคร์
มันแบบ ก็เอาที่เขาสบายใจเลย ฉันว่าฉันควรฟังจิตแพทย์
เธอว่าให้เลิกเดท กับพวกขี้แพ้ ที่ไม่มีเป้าหมายชีวิต
ฉันก็รู้อยู่หรอกนะ
เอ้อ แล้วเธอคิดว่าเขาจีบยากไปมั้ย?
หรือว่าจะเป็นแบบในละคร
แบบเขาลืมโทรศัพท์ในไนกี้ หรือไฟไหม้งี้
ช่าย ผมคิดว่าเขาลืมโทรศัพท์
เนอะ ฉันก็คิดงั้น
เอ่อ ผมว่าผมลืมสนิทเลย
ผมมีสอบครั้งใหญ่วันจันทร์นี้ ที่ต้องอ่านหนังสือ
ผมเลยว่าจะอ่านทั้งคืนเลย
และน้าช่วยอย่าเข้ามาที่ห้องผมเลยนะ
โอ้ ได้เลย ไว้เจอกัน
ฝันดี หลานรัก
แต่เธอรู้มั้ย น้าว่าน้าจะโทรหาเขา
เพราะน้าเริ่มกังวลว่าเขาจะตายแล้วน่ะ
เฮ้ เฮ้ เฮ้
มานี่
เดี๋ยว เราจะทำกันยังไง
นายจะเป็นคู่ควงฉัน หรือฉันเป็นตู่ตวงนาย?
นี่เป็นชุดที่นายจะใส่ไปงานเหรอ?
ฉันมีอะไรจะบอก หมอบลง
เพื่อน ไม่เอาน่า นี่สูทตัวใหม่นะ ปล่อยฉัน
ไหนล่ะผู้หญิง? ใช่ ใช่ เรื่องนั้นแหล่ะ
ฉันบอกให้นายมานี่ไง
ฉันต้องการความช่วยเหลือ
งั้นก็ไม่มีผู้หญิงใช่มั้ย?
เยี่ยม ไม่มีผู้หญิง
โอ้ เพื่อนฉัน
ชู่ว์! อะไร อะไร
เธอโดนขังอยู่ในบ้านกับพ่อโรคจิต
เธอมีเพื่อนมั้ยน่ะ
ไม่ ฉันจริงจังนะ
นายรู้มั้ย นายว่าจะมีผู้หญิง
แล้วนี่มันก็ไม่มีผู้หญิง
มีแต่คนโรคจิต และฉันก็อยู่ในชุดสูทนะ
นายรู้ได้ไงว่าผู้ชายคนนั้นกำลังจะไปน่ะ
ฉันปลอมเป็นตำรวจแล้วโทรหาเขา
ให้เขาไปที่สถานีน่ะ
นายมีปัญหาแน่ อาจโดนเขียนใบเตือน
เพื่อน นี่มันสกปรกนะเพื่อน กางเกงฉันเปื้อนโคลนแล้ว
เขาอยู่นั่นไง
โว้ว
โอเค ไปกัน
มาเถอะ
โอเค โอเค
เพื่อน บิลซักแห้งฉันต้องแพงมากแน่
มาเถอะน่า
โว้ว นายเรียนแบบนั้นมาจากไหนน่ะ นิวยอร์ค?
ไม่ ยูทูปน่ะ โอ้
โอเค อยู่นี่แล้วดูต้นทางไว้นะ
ให้อยู่คนเดียวมืดๆ เนี่ยนะ?
ใช่ แชมป์ นายเอาอยู่น่ะ
ถ้าไชเวอร์กลับมา ก็ส่งสัญญาณบอกฉันนะ แบบ
โอเค เราเคลียร์กันก่อนนะ
ถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากล ฉันจะวิ่งหนีเลย
โว้ว!
ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย?
อะไรวะเนี่ย นายควรจะอยู่ดูต้นทางสิ
ฉันยังไม่ได้บอกให้เปลี่ยนอะไรนะ
ฉันดูต้นทางจากตรงนี้ได้นะ
ไม่ ไม่ จริงๆ แล้วนายต้องอยู่ข้างนอก คอยดูไง
ขอฉันอธิบายอะไรหน่อยนะ แซคคารี่
วัยรุ่นมักพูดว่าไม่กลัวตายใช่มั้ย
แบบไม่กลัวเจ็บอะไรแบบนั้น แต่ไม่ใช่ฉันไง
ฉันเกิดมาขี้กลัวสุดๆ ตอน4ขวบ
ฉันถูกเหวี่ยงออกไป แล้วฉันก็คิดว่า
ฉันต้องตายแน่ นายจะไม่ตายหรอก
เข้าใจมั้ย? อย่างน้อยก็วันนี้
โอเคมั้ย? มันจะต้องโอเค
ใช่ นายพูดถูก โอเค
ฉันมันน่าขำจริงๆ
เห้ย กับดักหมี
ใครเขาวางกับดักหมีใต้ถุนบ้านกันวะ นี่ถามจริงนะ
ไปเถอะ
กลับออกไปข้างนอกเถอะ มันปลอดภัยกว่านะ
มันไม่มีกับดักหมีด้วย
ฉันว่าฉันกลืนใยแมงมุมเข้าไป
เพื่อน ทางนี้ มานี่เร็ว
บนนี้
โอ้....
มันมาจากห้อง
ฮานน่า?
นี่มันแปลกมาก เหมือนเสียงมัน
ออกมาจากชั้นหนังสือนี่
ก็บ้านมันเก่าแล้วนี่
โว้ว ดูนี่สิ
The Scarecrow Walks at Midnight.
The Ghost Next Door, Night of the Living Dummy.
นี่มัน Goosebumps แบบต้นฉบับ
เขาทำงานเกี่ยวกับหนังสือเด็กเหรอ?
นี่มันไม่ใช่หนังสือเด็ก โอเคมั้ย?
หนังสือเด็กช่วยให้นายหลับ
แต่หนังสือพวกนี้จะทำให้นายนอนไม่หลับทั้งคืน
โอเค อาร์.แอล.สไตน์
เกิดอะไรขึ้นกับเขา?
ใครจะไปรู้? เขาหายตัวไป
แล้วมันยังไง? ไปกันเถอะ
มนุษย์น้ำแข็งน่ารังเกียจแห่งพาซาดีน่า
ย่าฉันอยู่ที่พาซาดีน่า
ฉันเลิกไปเยี่ยมท่านพักนึงหลังอ่านเรื่องนี้
โอเค
เราไม่ได้จะมาชมรมหนังสือกันนะ
ฉันรู้ แต่ทำไมหนังสือพวกนี้มันล็อคล่ะ?
ฉันหมายถึงว่าใครจะล็อคมันน่ะ?
มันน่าจะมีกุญแจอยู่สักแห่งหรืออะไรสักอย่าง
ที่ไขล็อคได้
โอเค หมายถึงนี่ใช่มั้ย? นี่ไง ใช่มั้ย?
เรื่องลึกลับที่ต้องแก้
กลับไปดูกันว่า-- ระวัง!
แซค?
เฮ้ ฮานน่า
นายมาทำอะไรในบ้านฉัน?
ฉันนึกว่าเธอโดนล่ามไว้ อะไรแบบนั้น
ทำไมคิดแบบนั้น? เพราะฉันได้ยินเสียงเธอร้องน่ะสิ
แล้วฉันก็โทร.. แจ้งตำรวจ
โอเค นายทั้งคู่ต้องออกไปเดี๋ยวนี้เลย
โอเค ได้เลย เดี๋ยวนะ แป๊บนึง
ไง สวัสดี ฉันชื่อแชมป์ ยินดีที่รู้จักนะ
เฮ้ พวกเราจะไป งานเลี้ยงกันคืนนี้
และไม่รู้สิ ฉันว่าเธอน่าจะไปด้วย แล้วก็ชวนเพื่อนเธอไป
ฉันไม่สนว่าเขาจะหน้าตาเป็นไงนะ
นายไขล็อคหนังสือเหรอ?
ใช่แล้ว โทษที มันน่าจะอยู่แถวนี้นะ
ฉันเพิ่งเอาออกมา และฉันจะเก็บมัน คืนที่ของมันนะ
นี่ไง
ไม่! อย่าเปิดมันนะ!
ไม่!
เกิดอะไรขึ้น? ห้ามใครส่งเสียงอะไรทั้งนั้น
พ่อต้องฆ่าฉันแน่
เดี๋ยว! แซค!
แซค!
เดี๋ยว ฮานน่า
ฮานน่า ฮานน่า รอก่อน
กลับบ้านซะแซค นี่เกินกำลังนาย
เธออยากบอกมั้ยว่ามันเกิดอะไรขึ้น?
ไม่ ฉันอธิบายไม่ได้ ฉันต้องไปแล้ว
แซค เดี๋ยว รอก่อน
มาเถอะ ฟังนะ
หยุด หยุด หยุดก่อน เพื่อน นายจะทำอะไร?
เพื่อน เพื่อน ปล่อยฉัน
นายต้องฟังฉันดีๆ นะ นั่นมันมนุษย์น้ำแข็งน่ารังเกียจ
นายไม่ได้ชื่อเล่นโดยบังเอิญหรอกน่า
และมันก็หลุดออกมาจากหนังสือนะ
แล้วมันก็เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อกี๊ แซค!
ฉันจะไปตามฮานน่า
ฟังนะ ฉันอ่านว่ามันเกิดอะไรขึ้นที่พาซาดีน่า
มันไม่ตลกเลยนะเพื่อน
เธอมาที่นี่
ใช่ แล้วเธอก็ไม่ใช่คนเดียวที่มาด้วย
เพื่อน เราควรโทรหาตำรวจ
นายเคยเจอตำรวจที่เมืองนี้มั้ย?
โคตรยุติธรรมเลย
นายเห็นรอยนั่นบนกำแพงมั้ย?
เห็น
แค่เช็คให้ชัวร์น่ะ
โอ้! นั่นนายกรี๊ดเหรอ?
อย่าตัดสินฉัน
นั่นไง
ทางนี้
นั่นเธอจะทอะไร? อ่านหนังสือให้มันฟังเหรอ?
ฮานน่า? มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมมันออกมาจากหนังสือ?
เงียบซะ มันอยู่นี่ เฮ้ เราควรไปเอาปืนมานะ
นายล้อเล่นรึเปล่า? เราต้องการรถถัง
เดี๋ยว มันทำมาจากน้ำแข็งนี่
เครื่องพ่นไฟ ใช้ถุงเกลือไง
เครื่องพ่นไฟ เงียบซะ
เขาฆ่ามันไม่ได้หรอก
นั่นมันลูกอม
ระวัง!
มาเถอะ มันกำลังไม่มีสมาธิ
- ฮานน่า ไปเถอะ - ไม่ นายคิดจะทำอะไร?
ปล่อยฉัน ไม่ หยุดนะ! ไม่ นายไม่เข้าใจ
ทางเดียวที่จะหยุดมันคือ ส่งมันกลับเข้าไปในหนังสือ
ก็ทิ้งหนังสือไว้ให้มันกลับเข้าไปเองสิ
ไม่ ฉันยังไม่เข้าใกล้พอ
จะทำอะไรน่ะ? เปิดหนังสือสิ
คอยเดี๋ยว
- ฮานน่า เปิดหนังสือสิ - เดี๋ยวก่อน
ฮานน่า! เดี๋ยวนี้!
หนังสือ
ฮานน่า เธอจะทำอะไร?
ฮานน่า หืม?
ไม่ ไม่นะ
อย่าให้มันได้หนังสือไป
โอเคมั้ย? ใช่
พวกนาย ไปเถอะ ไปกัน! ไปเร็ว
ทางนี้ มาเร็ว!
- มาเถอะ - ไอเดียดี เก็บมันเลย
ไอเดียแย่ ไอเดียแย่ ออกมาจากตรงนั้นซะ
วิ่ง
เร็วเข้า ทางนี้ พวกนาย มานี่ หลบในนี้
มาเร็วเข้า!
ใช่
โว้ว!
พวกเธอทุกคนขึ้นมาบนรถ เดี๋ยวนี้!
คุณจะทำอะไรกับพวกเรา?
เงียบซะ
เราถามอะไรได้มั้ย.. หุบปาก!
พ่อ เราก็แค่อยากช่วย
ฉันบอกนายให้อยู่ห่างๆ ไม่งั้นเรื่องร้ายๆ จะเกิดขึ้นใช่มั้ย?
นี่ล่ะปัญหาของเด็ก ไม่เคยจะฟังอะไรกันเลย
นายไม่น่าจะเลือก มนุษย์น้ำแข็งน่ารังเกียจแห่งพาซาดีน่า
ทำไมไม่เลือก ร้านเล็กๆ ของแฮมสเตอร์
คุณคือเขา ใช่มั้ย?
หืม?
- คุณคืออาร์.แอล.สไตน์ - อาร์.แอล. อะไรนะ?
ฉันไม่รู้ว่าเขาคือใคร?
โอ้ จริงเหรอ?
ดีแล้วล่ะ เพราะหนังสือเขามันห่วยแตก
นายจะทำอะไร?
มีเล่มนึงที่ฉันเกลียดมากเลย
ปีศาจเลือด หรือไปกินหนอนซะ!
ฉันกำลังสับสน
คุณสามารถเดาตอนจบได้ตั้งแต่ครึ่งเล่ม
เขาควรเลิกเลียนแบบสตีเฟ่นคิง
ให้ฉันบอกอะไรเกี่ยวกับสตีฟคิงนะ ไอ้หนู
สตีฟคิง ต่างหากที่ควรเลิกเขียนเหมือนฉัน
หนังสือฉันดีกว่าเยอะ
แต่ดันไม่มีใครพูดถึง!
โอเค ดีกว่าเยอะ!
พ่อ
หน้าพ่อแดงอีกแล้ว
ไม่มีทาง
เดี๋ยวนะ คุณคือ อาร์.แอล.สไตน์เหรอ? คุณใช่มั้ย?
จริงอะ? จริงอะ?
เฮ้ ขอถ่ายรูปหน่อยได้มั้ย?
ไม่ ไม่ เถอะน่า เถอะน่า
คำตอบคือ ได้ ฉันพูดว่าไม่
อะไรนะ ฉัน.. ไม่! เอามันออกไปซะ!
ผมขอโทษ แค่อยากถ่ายรูปไปลงอินสตาแกรม
โอ้ จริงเหรอ? ขอดูหน่อยซิ
โอ้ ได้เลย นี่ไง ขอบคุณ
เฮ้ เฮ้ เอาไงต่อ?
นายกลับบ้านไปนอนซะ
ห่มผ้าซะ แล้วก็นอน
พอตื่นมาตอนเช้า นายก็แค่คิดซะว่า มันเป็นฝันร้าย
พ่อ เดี๋ยว ไม่มีเวลาแล้ว ต้องเริ่มแพ็คของ
เราต้องย้ายกันอีกแล้ว
แล้วเราจะเอาไงต่อ?
แซค เพื่อน?
แต่หนูไม่อยากย้าย หนูชอบที่นี่
ฮานน่า ลูกไม่เข้าใจ
หนูไม่เห็นต้องเข้าใจอะไรสักอย่าง
ทำไมเราอยู่อย่างปกติไม่ได้?
เพราะเราไม่ใช่ครอบครัวปกติ ไปเก็บของซะ
พอกันที
โอ้ย วัยรุ่น
ฉันจะฆ่าแก
นั่นเป็นทางแก้ปัญหาที่แย่มาก ยังไง?
นายมาทำอะไรที่นี่? กลับบ้านไป
ไม่ ไม่ จนกว่าคุณจะบอกว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ไม่ ไม่ ฉันอธิบายไม่ได้
เราเพิ่งเกือบจะโดนมนุษย์น้ำแข็งกินนะ
แล้วมันก็เป็นไปไม่ได้ด้วย ช่วยลองอธิบายหน่อยเถอะ
โอเค ฟังนะ...
จะเริ่มไงดี? คือเมื่อฉันยังเด็ก
ฉันเจ็บปวดจากปัญหา เลยขังตัวเองอยู่ในบ้าน
พวกเด็กคนอื่นๆ ก็ปาหินใส่หน้าต่างฉัน
แล้วเรียกชื่อของฉัน
ฉันเลยสร้างเพื่อนในจินตนาการของฉันขึ้นมา
สัตว์ประหลาด, ปีศาจ, ผี เพื่อหลอกเพื่อนบ้าน
และพวกเด็กๆ ทั้งหมด มันทำให้ฉันสนุกน่ะ
แล้วพวกมันก็เริ่ม เป็นตัวเป็นตนจริงๆ สำหรับฉัน
แล้ววันนึง
มันก็กลายเป็นจริงขึ้นมา
สัตว์ประหลาดพวกนั้นออกมาจากหนังสือ
ตราบใดที่หนังสือถูกล็อคไว้ เราก็ปลอดภัย
แต่ถ้ามันถูกเปิด
ก็นั่นแหล่ะ อย่างที่นายเห็น
ผมก็ไม่ค่อยมีคนชอบเหมือนกัน
นายหมายถึงอะไร
ไม่ค่อยมีคนชอบผมเหมือนกันไง
ผมเลยเข้าใจคุณ
ทำไมฉันจะต้องูดกับนายด้วย? ฮานน่า ไปกัน
ฮานน่า ฉันขอโทษ
ไปกันเถอะ
ฮานน่า เก็บAถึงMนะ พ่อจะเก็บM-Z
แล้วเก็บมนุษย์กินพืช ออกจากเอเลี่ยนตาแมลงด้วย
โอ้ ไม่นะ ไม่ใช่นาย
ว่าไง ป๊ะป๋า
นานแค่ไหนแล้วนะ?
นานมากเลยนะ
นี่เพื่อนใหม่นายเหรอ?
พวกเราไม่ใช่เพื่อนเขา แทบไม่รู้จักกันเลย
สแลปปี้ ดีจังเลยที่เจอนายอีกครั้ง
คิดถึงฉันมั้ย?
แน่สิ ฉันคิดถึงนาย
นายต้องมีอะไรสนุกๆ ให้ฉันทำแน่
ป่วนพื้นที่มั้ย? ถล่มเมือง?
ไปทำอะไรไร้สาระกันเถอะ
เดาเอาสิ สแลปปี้
ฉันจะทำลายเมดิสัน และฉัน..
และฉันจะไม่ทำถ้าไม่มีนาย
ชัค นายจะให้ฉัน..
โอ้ มันเรียกว่าอะไรนะ?
กู๊สบัมพ์
โอ้พระเจ้า เขาน่ากลัวชะมัด
โอ้ เขามันโรคจิตน่ะ
เขาเป็นดัมมี่(หุ่นไม้)ที่ฉลาดมาก
นายเรียกใครดัมมี่?
นายพยายามจะให้ฉันกลับเข้าไปเรอะ?
ไม่ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ นั่นมันโง่มาก
ฉันรู้ว่าตอนไหนที่นายโกหกนะ ป๊ะป๋า
นายทำให้สแลปปี้ไม่แฮปปี้
เขาจะไม่กลับขึ้นไปบนชั้น อีกแล้ว
สแลปปี้ ไม่ เดี๋ยวก่อน
ฉันว่ามันถึงเวลาแล้ว
ที่จะยุติความสัมพันธ์ของเรา
คืนนี้จะเป็นเรื่องดีที่สุด ที่นายเคยเขียนเลยล่ะ
เด็กๆ ของนายทุกคน จะได้ออกมาโลดเล่น
โอ้ ขอบคุณพนะเจ้า เขาไปแล้ว
โอ้พระเจ้า เขาไปแล้ว
และเขาเอาหนังสือทั้งหมดไปด้วย
มันมีที่เปิดอันเดียว
ยินดีด้วย นายเพิ่งปล่อยปีศาจออกมา
เงาแค้นดัมมี่
ผมเปิดแค่เล่มเดียวเองนะ รู้แล้วว่ามันแย่
มนุษย์หิมะต้องชนเล่มสแลปปี้ตกลงมาแน่
ยังไงฉันก็จะโทษเขา ฉันไม่ชอบนาย ไอ้หนู
มันล็อคจากข้างนอก
ออกทางประตูครัว ไปเร็ว
ทำไมมันอยู่ในนี้? ฉันไม่รู้
มันอาจจะเป็นมิตรก็ได้
ไม่เป็นมิตร ไม่เป็นมิตรเลยสักนิด
มันเกาะหน้าฉัน
โคตรไม่เป็นมิตรเลย
พ่อ!
รอก่อน กำลังไปช่วยแล้ว
ขอโทษ ขอโทษ โอเคมั้ย?
เตรียมพร้อม เอาเลย!
ฉันขอโทษ
ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย
ถอยไป ถอยไป
ถอยไป
ช่วยฉันด้วย เอามันออกไปที โอเค โอเค
เร็วๆ
หยุดมันสิ หยุดมัน
เอามันไปหมดรึยัง?
แก้มัดฉันหน่อย
ฉันไม่นึกว่าจะเป็นงี้เลย
แบบ มาบ้านฉันสิ มีผู้หญิงนะ
ฉันจะเป็นคู่เต้นนายเอง
โอ้ ไม่ ไม่ๆ เราต้องออกไปจากนี่
เราต้องลงไปชั้นใต้ดิน
มันล็อคอยู่! ผมสะเดาะออกแล้ว
มันกำลังออกมาแล้ว!
ระวังกับดักหมี
ทำไมต้องมีกับดักหมี?
เอาล่ะ มาเร็ว เร็วเข้า
- ล็อคเลย! ล้อคเลย! - โอเค
ทำไมคุณไม่เขียนเรื่อง
เกี่ยวกับสายรุ้ง ยูนิคอร์นอะไรงี้?
เพราะมันขายไม่ได้400ล้านเล่มไง
ทั่วประเทศเหรอ?
เปล่า ทั่วโลก
- ก็ยังน่าประทับใจอยู่ดี - หุบปาก
นั่นอะไร?
เขาเผาหนังสือทิ้ง ทำไมเขาทำงั้น?
จะได้ไม่มีทางกลับเข้าไปไง
เงาแค้นสแลปปี้
เป็นชื่อเรื่องที่ดีนะ
โทษที ฉันควรจะช้าลง
แต่ฉันแตะเบรคไม่ได้
เฮ้ ดูสินค้าขายดีของฉันสิ
ฉันโตมากับมันเลย
เครือข่ายล่ม จะเป็นปัญหาของเมืองนี้
ฉันกำลังจะบ้าแล้ว
เมืองนี้ถูกปิดแล้ว การสื่อสารล่ม
เรากำลังูดถึงหายนะอยู่นะ แล้วก็ไม่มีใครรู้วิธีหยุดมันด้วย
คิดว่าไง?
ไม่รู้สิ ฉัน.. ฉันไม่รู้
The Blob
The Blob ไง ของดั้งเดิม กับ สตีฟ แม็กควีน
โอ้ ไม่อยากจะเชื่อว่าคุณ ไม่รู้จักหนังเรื่องนั้น
มาบ้านผมสิ ผมมีเป็นแบบเลเซอร์ดิสก์
ดีเลย..
พลังงานใกล้จะไปแล้วเหมือนกัน
พระเจ้า ทั้งคืนกับสิ่งนี้เหรอ
ยังดีที่มีไฟฉุกเฉิน
ใครทิ้งดัมมี่ไว้ที่นี่?
นายเรียกใครดัมมี่?
มันพูดได้ มันเป็นตัวอะไรวะ
ฉันมาโดยสันติ
แค่อยากอ่านนิทานก่อนนอนให้ฟัง
- คุณ หุบปากซะ - โอเค
เพราะนั่นจะหยุดฉันไม่ได้
วางมือในที่ๆ ผมมองเห็น เจ้าหน้าที่
คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่พูด ฮ่า ฮ่า!
ส่วนตอนนี้ หยุด
สวัสดี
โอ้ ว่าไงที่รัก แกต้องหลงมาแน่เลย
โอ้ ไม่มีป้ายห้อยคอ
เดี๋ยวฉันเอาน้ำมาให้นะ
แล้วค่อยไปดูรอบๆ ละแวกนี้
ว่าใครเป็นเจ้าของแกนะ
เขาหล่อรึเปล่าน่ะ? โสดมั้ย?
หรืออยากหย่ากับเมีย แล้วต้องการที่พึ่งมั้ย?
เอาล่ะ กำลังพยายามไม่ให้หก
ซุ่มซ่ามจังลอร์เรน
โอเค แกต้องหิวน้ำมากแน่
ทุกคนในเมืองถูกแช่แข็ง
โอ้พระเจ้า โอ้พระเจ้า พ่อ พ่อ เกิดอะไรขึ้น
เดี๋ยวนะ
โอ้ ขอบคุณพระเจ้า
หายห่วงได้ ไม่ใช่พ่อฉัน
เราจะทำอะไรได้?
ถ้าไม่มีต้นฉบับนั่น
ก็ไม่มีอะไรเลยที่ทำได้
ถ้าคุณเขียนให้พวกมันออกมาได้
อาจจะเขียนให้กลับเข้าไปได้นะ
เดี๋ยวนะ ใช่ ใช่เลย ทำไมคุณไม่ทำงั้นล่ะ?
นายรู้มั้ยว่าฉันเขียนไปทั้งหมดกี่เรื่อง?
ปีศาจกี่ตัวที่ฉันสร้างน่ะ?
แล้วฉันก็เป็นโรคข้อกระดูกเสื่อมด้วย
พ่อ ฟังเขาเถอะ มันเป็นความคิดที่ดีนะ
แค่เรื่องเดียว เรื่องเดียวที่จะจับพวกมันกลับเข้าไป
ฮืมม ง่ายดี แค่เรื่องเดียว
ด้วยปีศาจทุกตัวที่ฉันเคยสร้าง
เยี่ยมจริง เป็นความคิดที่ดีมาก
คุณมีความคิดที่ดีกว่านี้มั้ย?
ไอเดียที่ดีกว่าน่ะ
ไม่ ไม่ใช่ตอนนี้ ฉันไม่..
โอเค เราต้องหาคอมพิวเตอร์ให้คุณ
คุณจะได้เริ่มเขียน นั่น..
นั่นไงร้านคอมพิวเตอร์ หยุดก่อน
ไม่ๆ ๆ ฉันต้องใช้เครื่องพิมพ์ดีดของฉัน
- อะไรนะ? - ทุกเรื่องที่ฉันเขียน
ที่สมิท โคโรน่า มันไม่ใช่แค่ฉัน
เครื่องพิมพ์ดีดมันพิเศษ
มันมีจิตวิญญาณของมันเอง
ถ้าฉันเขียนที่อื่น มันจะไม่ได้ผล
แล้วเครื่องนั่นอยู่ไหน?
โอ้ ไม่ต้องห่วง
อยู่ในที่ที่ปลอดภัย
มาเถอะ
มาเถอะ เร็ว มาเร็วเข้า
ขอฉันแท่งนึง
งานเริ่มไปนานแล้ว
สมอง ว้าย
ผมขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจจะทำคุณกลัว
ไม่ ฉันไม่ได้กลัวคุณ
งั้น เอ่อ ทุกอย่างโอเคมั้ย?
โทษที ฉันต้องให้ลูกชายอยู่บ้าน
เลยช่วยอะไรไม่ได้มาก
ช่าย ไม่มีใครช่วยได้หรอก คืนนี้มันแปลก
ฉันไม่เข้าใจ มันเกิดอะไรขึ้นกับมือถือฉัน
ฉันติดต่ออะไรไม่ได้เลย
สแลปปี้โค่นเสาสัญญาณน่ะ
เป็นฉันก็ทำงั้น
เขาตัดพวกเราออก จะแยกเราออกมา
นั่นอะไรน่ะ?
นั่นไอ้หนูล่องหน เขาอันตรายมาก
ตอนนี้เลย!
ดันเขาออกไปจากหน้าต่าง
ปิดหน้าต่างซะ
เขาโดนล็อค ช่วยที ช่วยหน่อย
เกาะไว้!
ไม่เจ๋งเลยนะเพื่อน!
นายโอเคมั้ย?
เออ ไม่มั่นใจ
ช่าย เดี๋ยว เดี๋ยวนะ ระวัง!
คุณโอเคมั้ย? ใช่
ทุกคนโอเคมั้ย?
มันมาจากไหนไม่รู้
ฉันจำไม่ได้ว่าเคยเขียน เรื่องแมลงยักษ์นะ
ใช่ ฉันจำได้แล้ว
พาเราออกไปจากที่นี่
นายจะทำอะไร? ฉันขับไม่ได้ถ้ามองไม่เห็นนะ
ไปเถอะน่า!
โอ้ พระเจ้า!
ระวัง! เลี้ยวซ้าย!
อย่าขับไปทางตรงสิ
- มันจะจับเราได้แล้ว เลี้ยวขวา! - เหยียบเลย!
มีใครจะมาขับแทนมั้ย? ฉันไม่ไหวแล้ว
ทำไมต้องมาพร้อมอะไรแปลกๆ ด้วย?
ความสามารถพิเศษล่ะมั้ง
โอ้ Wagoneerของฉัน
ฉันขับมาเป็นไมล์แล้วนะ
อีกไกลมั้ยว่ากจะถึงโรงเรียน?
ไม่ ไม่ไกล
เราลัดผ่านสุสานได้
โทษนะ สุสานเหรอ?
พระเจ้า ใจเย็นก่อน โรงเรียนเป็นส่วนนึงของป่าน่ะ
เดี๋ยว ลูกรู้ได้ยังไง?
ก็ เอ่อ บางทีหนูก็ออกไปสำรวจนิดหน่อย
เมื่อไหร่? ตอนกลางคืน เมื่อคุณหลับน่ะ
ลูกถูกกักบริเวณ นั่นไม่ยุติธรรมเลย
ไม่ นั่นยุติธรรมแล้ว คุณพูดถูกเลย
แต่ช่วยขับต่อไปได้ไหม
ออกไปข้างนอกดึกๆ ดื่นๆ กับผู้ชายแปลกหน้า
เหลือเชื่อเลย เงียบซะ
เฮ้ คุณมีเงินให้ผมยืมมั้ย?
ว่าไงนะ? ไม่ ทำไม? ผมหิวน้ำอะ
นี่ เอาไปเลย ไม่ต้องจ่ายหรอก เขาเข้าใจ
จริงเรอะ? เยี่ยม!
น้ำมะนาว, องุ้น หรือสตรอเบอร์รี่ล่ะ?
โอ้ยพระเจ้า นี่เอาน้ำส้มไปเลย
ฉันแค่คิดว่า
ที่นี่จะมีที่ให้ไปมากกว่าที่นิวยอร์ค
อะไรนะ? นายปิดกั้นตัวเองมากกว่า
มันแย่ใช่มั้ย? มันแย่มาก
ฉันดูเหมือนสับสนมั้ย?
ช่าย
นายดูเหมือนเดิมนั่นแหล่ะ
ได้ยินนั่นมั้ย?
นั่นแกทำอะไรวะ?
นั่นมันมนุษย์หมาป่า แห่งหนองน้ำ
เขาได้กลิ่นฉัน
ไม่ นั่นไม่ได้ผลหรอก ฉันต้องซ่อน
มาเร็ว
ชู่ ไม่ๆ ๆ
ทำอะไรสักอย่างสิ
มาเร็ว มาเร็ว
มาเร็ว ไปๆ ไปๆ
เขาตามมาแล้ว ไปเร็ว
ไป เขาอยู่ข้างหลังแล้ว
ไป ไปเร็ว
โอ้!
ฉันติด ช่วยฉันก่อนสิวะ
นั่นจะทำอะไร? ไม่มีเวลาแล้วนะ!
ฉันบอกให้ช่วยฉันขึ้นไปไง ไปเถอะ ไม่มีเวลาแล้ว
ฉันบอกให้ช่วยฉัน-- โอ้ ไม่ๆ ไปเลยๆ ๆ เขาไล่กวดมาแล้ว
ผมไปเร็วที่สุดแล้วนะ
ไปเลย เราอยู่หลังนาย โอเค
โอ้!
ไปเถอะ เราต้องไปแล้ว ลุกขึ้น ลุกขึ้น
ไปเถอะ ไปกันได้แล้ว
ไปเร็ว ไปเร็ว ไปเร็ว
ดูมันสิ มันออกมาไม่ได้แน่
ไป ไป! วิ่ง!
- มันล็อค - ทางนี้
ฉันโอเค
ฉันโอเคอยู่!
นั่นใครน่ะ? น้าฉันเอง ลอร์เรน
โอ้ พระเจ้า
ฉันว่าฉันเพิ่งฆ่าหมีตาย
จริงๆ นั่นคือมนุษย์หมาป่าน่ะ อะไรนะ?
น้าลอร์เรน น้ามาทำอะไรที่นี่?
นี่ร้านน้าเองน่ะ ไม่รู้จะไปที่ไหนเลยมานี่
น้าโทรหาแม่เธอหรือตำรวจไม่ได้เลย
สวัสดี อ่า ไง สวัสดี
คิดว่าเรายังไม่เคยรู้จักกันนะ
อืมม ฉัน อ่า ฉันลอร์เรน
สวัสดี ผมอาร์.แอล.สไตน์
พวกเราติดหนี้คุณ
คุณช่วยชีวิตเราไว้
โอ้ เรื่องนั้นน่ะเหรอ?
ลอร์เรนๆ
อ่า งั้น.. ลอร์เรน
เราไม่มีเวลาแล้วนะ ผมอยากให้น้าไปแจ้งตำรวจ
บอกให้ไปพบเราที่โรงเรียน
เข้าใจมั้ย? น้าทำได้มั้ย? ได้ๆ น้าทำได้
โอ้ คุณอยากแลกเบอร์กันมั้ย?
นี่ยังไม่ใช่เวลา แต่อยาก!
โอ้ย พระเจ้า นี่มันเป็นความคิดที่แย่มาก
นั่นอะไรน่ะ?
โอเคมั้ย? โอเค โอเคอยู่
แค่รากไม้น่ะ ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก
นายได้ฉายาแชมป์มาได้ไงน่ะ?
นั่นไม่ใช่ฉายาซะหน่อย
เดี๋ยว นายชื่อจริงว่าแชมป์เหรอ? ย่อมาจากอะไรมั้ย?
ชื่อเต็มว่าแชมเปี้ยนน่ะ
นายชื่อจริงว่าแชมเปี้ยนเรอะ
โทษที
พ่อฉันผมได้เหรียญทองแดง
- ตอนแข่งโอลิมปิคปี 92 น่ะ - จริงเรอะ?
แม่ผมเคยเป็นนักวิ่งทีมชาติ
แชมป์สองสมัยเลยนะ
พวกท่านให้ผมชื่อว่าแชมป์
เฮ้ ถ้ากลัวก็จับมือฉันได้นะ
โธ่ นายนั่นแหล่ะที่ขี้กลัว
เดี๋ยว เดี๋ยว! รอก่อน โอเค ใจเย็น แค่รูปปั้นน่ะ
เห็นมั้ย? ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไรหรอก ไม่เป็นไร
ขอฉันดูแป๊บ นี่ไง
มันเกี่ยวเสื้อเธอน่ะ
ฮีโร่ของฉัน
นี่ไง ไปกันเถอะ
มีอะไรเหรอ?
ไม่มีไร
แน่นะ?
ช่าย
ช่าย ฉัน--
แซค!
วิ่ง!
ผีดิบ วิ่ง วิ่งเร็ว
มันเข้ามาใกล้แล้ว!
ไป ทางนั้น ไปเร็ว ไปเร็ว ไปเร็ว ไปๆ ๆ ๆ
เร็วเข้า เร็วๆ ๆ
ฉันติด
ทิ้งฉันไว้นี่ เอาตัวแกให้รอดก่อน โอเค โชคดีนะ
เห้ย กูพูดเล่นโว้ย ไอ้แชมเปี้ยน!
นั่นมันตัวอะไรวะนั่น?
ดัน ทุกคน ดัน
ฉันจะฆ่ามั้น ไอ้ปัญญาอ่อนนั่นหายไปไหนแล้ว?
รอด้วยโว้ย ไอ้ขี้ขลาดเอ้ย!
โอเค เธอทำได้ลอร์เรน
แค่บอกให้ตำรวจไปที่โรงเรียนเอง
แล้วทุกคนจะได้ไม่มีปัญหา
เธอทำได้หน่า โอเค
โอ้ย ไม่ ผิดประตู
หวัดดี
มีใครอยู่มั้ย?
เรียกตำรวจทุกคน เรียกตำรวจทุกคน
ไปที่โรงเรียนมัธยมด่วน หลานฉันกำลังมีปัญหา
เขาอยู่กับ อาร์.แอล.สไตน์
พวกเขารู้วิธีจะหยุดพวกนี้
หวัดดี มีใครอยู่มั้ย?
ฉันได้ยิน
จ่าสแลปปี้ ยินดีรับใช้
โอ้ คุณพระคุณเจ้า
แกคือ.. อย่าพูดคำนั้น
หุ่น... อย่าพูดนะ
....หุ่นไม้พูดได้ นั่นไง
คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่พูด
เขาเอาเครื่องพิมพ์ดีดฉันไปไว้ไหน?
รู้แล้ว ทางนี้ ต้องเป็นทางนี้
- เราควรแยกกัน - ว่าไงนะ? ไม่เอา
ไม่เคยอ่านในหนังสือที่คุณเขียนรึไง?
เราไม่ควรจะแยกกัน
ไปเถอะน่า มันจะแย่แค่ไหนกัน?
นายดึงฉันทำไม แแป๊บนึง
ฮานน่าไม่รู้ใช่มั้ย? เธอไม่รู้อะไร?
ไม่รู้ว่าเธอไม่มีจริง
เธอคิด เธอคิดว่าเธอมีจริง
ไม่ใช่แค่จินตนาการของคุณ
คุณหลอกเธอได้ยังไง?
ฉันต้องการปกป้องเธอ!
จริงเรอะ เยี่ยม เยี่ยมมาก
พรสวรรค์ของฉันมันเป็นคำสาป
นายไม่รู้ว่าฉันเหงาแค่ไหน ก่อนมีฮานน่า
เธอแตกต่าง
ฉันเขียนเธอขึ้นมา ให้เธอคิดว่าเธอมีจริง
เธอมีจริงสำหรับฉัน แซค
ฉันไม่หวังให้นายเข้าใจหรอก
จริงๆ แล้วผมเข้าใจนะ
ฉันกลัวจะเสียเธอไป
แต่ที่จริงฉันกลัวการอยู่คนเดียว
ฉันหยุดติดต่อกับคนจริงๆ
ตั้งแต่ฉันอายุเท่าเธอ
หลังจากพ่อผมเสีย ผมก็กันคนอื่นออกไป
เราทั้งคู่อาจเริ่มต้นกันใหม่ได้
ถ้าเรายังมีชีวิตรอดถึงพรุ่งนี้น้ะนะ
อยู่นี่เอง โอเคมั้ย?
ทำไมทำหน้าเหมือนเห็นผีเลยล่ะ
โอเค ไปกันเถอะ เราเจอเครื่องพิมพ์ดีดแล้ว
โอ่ที่รัก ฉันคิดเธอมากเลย จุ๊บๆ
โอเค เริ่มเขียนได้
ใช่ แต่เรื่องแบบไหนดีล่ะ?
คุณหมายความว่าไง? ก็ปีศาจแพ้ คนดีชนะไง จบ
ไม่ ไม่ได้ มันจะไม่ได้ผล
นอกจากมันจะสมเป็นกู๊สบัมพ์ของจริง
มันต้องมีชั้นเชิงมีการหักมุม มีความน่ากลัว
ต้องไม่อวยใครให้เป็นฮีโร่เกินเหตุ
ว่าไงนะ?
ไปที่โรงยิม ไปเตือนคนอื่นๆ
ไปบอกให้สร้างที่กั้นป้องกันโรงเรียน
แล้วคุณจะไปไหน?
ไปหาที่เขียนเรื่องไงเล่า
สแลปปี้กำลังมาตามล่าฉันแน่
ฉันมีเส้นตาย
ไปได้แล้ว
ไม่อยากจะเชื่อเลย
โทษทีนะ
โทษที ขึ้นมานี่
มานี่ เราต้องขึ้นไปบนเวที
งั้น งานเต้นรำโรงเรียนก็เป็นแบบนี้ใช่มั้ย?
ช่าย แต่จะเต้นดีกว่านี้น่ะ
แต่นายมีไอเดียแล้วใช่มั้ย
นั่นเรียกว่าเต้นเหรอ?
ฉันไม่มั่นใจ แซค
- แม่ แม่ - แซค
แม่กำลังเป็นห่วงอยู่ แม่ติดต่อลูกกับลอร์เรนไม่ได้เลย
ผมรู้ ผมรู้ แม่ ทุกคนกำลังอยู่ในอันตราย
เราต้องสร้างที่กั้น ไม่ ไม่แซค ไม่เอาแล้วนะ
เขากำลังพูดความจริงค่ะ หนูคือฮานน่า เพื่อนบ้าน
โอเค
โอเค ทุกคนฟังนะ
โอเค ทุกคน ทุกคนต้องฟังนะ
แชมป์ ลงมา ฉันมีอะไรต้องบอก
โอเค อืม..
อ่า โอเค
ทุกคนฟังเพื่อนฉันนะ แซค
บอกเขาไปเถอะ ขอบใจ แชมป์
โอเค โอเค อืมม...
มันอาจจะฟังดูบ้า
แต่ปีศาจกำลังบุกเมดิสัน
เพื่อน นี่มันคือความจริงนะ โอเค๊?
เขากำลังบอกว่า
เขาไม่ได้สร้างเรื่อง
พวกมันอยู่เต็มถนนเต็มเมืองไปหมด
พวกมันตัดการสื่อสารเรา
เรากำลังขาดการติดต่อกับโลกภายนอก
และพวกมันกำลังมาหาเราแล้ว
เราจำเป็นต้อง--
ช่ายยย เขาพูดถูก
บูกี้แมนกำลังมากินหัวเขาแล้ว
นั่นมันไม่.. เฮ้ยยย
นั่นมันแมลงยักษ์
กำลังกินรถของทุกคน
นั่นมุขเก่าแล้วนะเพื่อน ไม่ นี่พูดจริงนะ
พวกมันอยู่นี่แล้ว
โว้ว
ฮ่า ฮ่า!
นี่ล่ะ คืนสู่เหย้าที่แท้จริง
โอเค ทุกคน ทุกคนใจเย็นก่อน โอเคมั้ย?
ฉันรู้ ฉันรู้ว่าต้องทำอะไร แต่ฉันทำคนเดียวไม่ได้
เอานี่ไป
ชวนเพื่อนๆ มาปาร์ตี้กัน
ฟังนะ มันมีบางอย่างข้างนอกนั่น
มันคือปีศาจของ อาร์.แอล.สไตน์
เขาอยู่ที่นี่ เขากำลังแก้ไขมัน
แต่เราต้องช่วยกันถ่วงเวลาให้เขา
ไม่ต้องห่วง เขาพิมพ์ไวมาก
คืนนี้มันหนาวเหน็บ
หนาวเหน็บแน่ คืนนี้
ออกมาเถอะ ไม่ต้องอาย
ฉันไม่อยากพลาดดูโชว์
เอาล่ะทุกคน นั่นเป็นทางออกทั้งหมด
หาอะไรก็ได้มาเป็นที่กั้นไว้
เราต้องไม่ปล่อยให้ปีศาจเข้ามาได้
มาเถอะ เรามีเวลาไม่มาก
กองมันไว้ตรงนั้น กองมันไว้ตรงนั้น
ไปเร็ว เร็วเข้า เร็วเข้า นั่นแหล่ะ
เพื่อนๆ ของฉันมารวมกันอยู่ที่นี่
ฉันไม่เคยแฮปปี้อย่างนี้มาก่อน
ไม่อยากให้มันจบลงเล้ย
และมันก็จะไม่จบ..
จนกว่าเราจะได้ตัวสไตน์
โจมตี!
ไป ไป ไป!
ไปเร็ว ไป!
เรามาอย่างสันติ
เราควรไปช่วยสิ เราควรหนีต่างหาก
โว้ว
อะไร? อะไร?
นั่นจะไปไหน?
เราจะ...
ไม่ ได้โปรด
พระเจ้า นายทำงั้นได้ไง?
ก็ อ่า..
ฟันเลี่ยมเงินน่ะ ฉันมีเต็มปากเลย
ตอนเด็กฉันไม่แปรงฟันอยู่เป็นปีๆ เลย
แหวะ ขนหมาป่า
นายช่วยฉันไว้ ชัมป์
จริงๆ แล้ว แชมป์น่ะ
ฉันแค่อยากขอให้กอดอีกครั้ง
แต่ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน
จะต้านไม่ไหวแล้ว มันมีเยอะเกินไป
เราต้องไปหาสไตน์
ไปเลย โอเค
สัตว์ประหลาดทั้งหมดมารวมกัน
ค้างคาวแวมไพร์ดุร้าย
ปีศาจตั๊กแตน
หน้ากากผี
ลืมใครไปรึเปล่าจ๊ะ?
สแลปปี้
หาฉันเจอได้ไง?
ฉันรู้จักแก ฉันสร้างแกขึ้นมา
หรือกลับกัน?
ฉันลืมตลอดเลยว่าเราช่างเหมือนกัน
สแลปปี้?
ไงจ๊ะ
ทุกคนอยู่ที่โรงเรียน
เพื่อต่อต้านกองทัพปีศาจของสแลปปี้
หืมม แต่สแลปปี้มีแผนอื่นนะ
ไม่
พ่อ!
พ่อโอเคมั้ย?
ไอ้หุ่นไม้ดัมมี่มันหักนิ้วพ่อ
พ่อเกือบจะเสร็จแล้ว เหลือแค่หน้าสองหน้า
งั้นช่างมัน จบบริบูรณ์เลย
ฉันไม่ได้เขียนงานแบบนั้นเฟ้ย
ปีศาจบุกเข้ามาโรงเรียนได้แล้ว
ทุกคนไปรวมกันที่ห้องแต่งตัว
ขอย้ำ ขอย้ำ ไปรวมกันที่ห้องแต่งตัว
เราค่อยคิดกันใหม่ที่หลังนะ โอเคมั้ย?
ไปกันเถอะ ตามมาเลย
ไปได้แล้ว ไป!
ฮานน่า ไม่!
ปิดมันซะ ปิดมัน
โอเคมั้ย? โอเค ขอบใจ
มากับฉัน
เดี๋ยว เดี๋ยว เธอเป็น..
ใช่ แต่ฉันไม่แคร์
เอาล่ะ ไปเถอะ ไปเร็ว ไปๆ ๆ
ปิดมันซะ ไป!
ปิดประตูนั่น ปิดเร็ว! ปิด!
โอ้ พระเจ้า
พระเจ้าช่วย
เดี๋ยว แม่ แม่ แม่ เป็นอะไรมั้ย?
โอเค
เราจะทำยังไงต่อ? พวกมันกำลังเข้ามาแล้ว
ผมไม่ เอ่อ ผมไม่รู้
สแลปปี้ต้องการฉัน
นั่นคือสิ่งที่มันต้องการ
ฟังนะ ฉันล่อมันออกไปได้
พพวกมันต้องตามฉันไปแน่ แล้วพวกเธอก็จะต้องปลอดภัย
เราจะไปกับคุณ ไม่ ฉันต้องทำมันคนเดียว
ฉันเคยวิ่งหนีคนอื่มาทั้งชีวิต
ฉันเลยโกรธแค้นโลกแห่งความจริง
และฉันได้สร้าง ปีศาจพวกนี้ขึ้นมา
ดันประตูไว้
แต่ฉันไม่ประสาทแดกแล้ว
ความผิดของฉันเอง ไม่ใช่ของเมืองนี้ ไม่ใช่ของเธอ
มันต้องมีทางอื่นสิ ฮานน่า ที่รัก
มันคือเวลาของพ่อ ที่ต้องเผชิญหน้ากับปีศาจ
ผมเชื่อคุณนะ หุบปาก
ผมขอโทษ ฉันบอกให้หุบปาก
ฉันมีไอเดียแล้ว
โอ้ ป๊ะป๋า
ไม่มีทางหนีไปได้หรอก
ส่งมันมาให้ฉัน
มันใช่ได้มั้ย?
เดี๋ยวสิ
เถอะน่า ต้องใช้ได้
เร็วเข้า เร็วเข้า
โอ๊ะโอ๋
เยี่ยม!
แปะมือหน่อย
โอ้ย เป็นความคิดที่แย่ ผมขอโทษ
เยี่ยม มันได้ผล
ระตัวด้วย แซค
เราจะผ่านมันไปได้
อ้อยผิดเวลานะ
โอเค
โอเค ไป
โอเค ทางโล่ง มีที่ให้หลบที่เดียวทางซ้าย
ฉันวิ่งไปพิมพ์ไปไม่ได้นะ
มีที่ให้ซ่อนตรงนั้น มันคือ เอ่อ ร้ายขายรูปภาพ
ไม่เห็นมีร้ายขายรูปภาพเลย
โอเค นั่นไง บ้านผีสิง
เดี๋ยว ทำไมเราไม่หลบที่โต๊ะสักตัว?
ไปเถอะ พวกนาย!
ตามกลิ่นไป
ส่งสไตน์มาให้ฉัน
แผนการฉลาดล้ำของสไตน์เริ่มจะได้ผล
บ้านผีสิงน่ากลัวมาก
แต่ไม่มากพอให้สไตน์กลัว
นี่มันเป็นที่ซ่อนที่น่ากลัวมาก
น่าจะซ่อนข้างนอก
นายขอ
เขาเจอเราแล้ว ไปเร็ว ตามฉันมา
ป๊ะป๋า นายไปโดยไม่บอกลาเลยนะ
พยายามจะหลบฉันเหรอ
มันก็เหมือนซ่อนจากตัวเองนั่นแหล่ะ
ฉันเคยเป็นเพื่อนนาย แต่นายดันหันหลังให้ฉัน
เห็นฉันเป็นแค่หน้าหนึ่ง ในหนังสือ
นายขังฉันไว้บนหิ้ง หลายต่อหลายปี
กุญแจก็อยู่ตรงนั้นไง
แต่นายไม่เคยไขมัน
แกไม่มีจริง สแลปปี้ ฉันสร้างแกขึ้นมา
ฉันเขียนให้แกหายไปได้
ฉันเก็บปีศาจทุกตัวไว้ได้ ยกเว้นแก
เซย์ไฮให้เพื่อนเมือกๆ ของฉันหน่อย วิ่ง!
นั่นวุ้นเขมือบ อย่าให้มันโดนตัว!
เราต้องขึ้นไปที่สูงกว่านี้
ชิงช้าสวรรค์
แซค นายไปก่อน ฉันจะต้านไว้เอง
นายเขียนตอนจบของหนังสือซะ
อะรไน? ให้ผมเขียนเหรอ?
จะให้จบยังไง? ทุกเรื่องที่ฉันเขียน
มันกำลังเกิดขึ้นแล้ว นายทำได้แน่ จบมันซะ!
เดี๋ยว
พ่อ!
ฮานน่า เขาจะต้องโอเค เข้าใจมั้ย?
เราต้องจบมันซะ
โอเค
ไม่สนุกเลยใช่มั้ย?
ไปกันเลย
โอเค
นายชอบมันมั้ยล่ะ ป๊ะป๋า?
โลกอยู่แค่เอื้อม แต่นายไปไหนไม่ได้
นายติดกับ
เหมือนที่ฉันรู้สึกตอนติดอยู่บนหิ้งไง
เดี๋ยว หนังสืออยู่ไหน
ปีศาจทั้งหมดมารวมกัน
แซคหลับตาลง
แล้วปีศาจทั้งหมดก็ถูกดูดกลืน
กลับเข้าไปในโลกของกระดาษ กลับหมึก
นายพิมพ์เร็วกว่านี้ได้ไหม ฉันเพิ่งเคยใช้
เครื่องพิมพ์ดีดครั้งแรก พิมพ์ไปเถอะ
ยูเรก้า, ยูเรก้า, 23-69...
พวกมันมากันแล้ว เราจะทำไงกันดี?
จบได้แล้ว แซค
ปีศาจ
แต่ละตัวหายไป
กลับเข้าไปอยู่ในหนังสือ
และไม่มีใครได้พบเห็น
....อีกเลย จบบริบูรณ์
นี่ไง เกิดอะไรขึ้นมั้ย?
เราต้องเย็บมัน
เราตายแน่!
จับไว้!
มันมีสายรัดนิรภัยมั้ยเนี่ย?
ไปเลย
ได้
ฉันไม่เป็นไรๆ
โอเค เร็วเข้า ปีศาจกำลังมาแล้ว
ปีศาจทุกตัวเลย
เดี๋ยว นายจะรออะไร?
เปิดเลยสิ เปิดหนังสือ
ฮานน่า มีบางอย่าง ที่เธอต้องรู้
และเธอต้อง.. เปิดมันเถอะ แซค
ไม่ ไม่ๆ เธอไม่เข้าใจ
ถ้าเราเปิดหนังสือ นั่นหมายความว่า..
หมายความว่าฉันจะติดอยู่ในนั้นตลอดไป
เธอรู้เหรอ?
เด็กผู้หญิงจะมี 16 ปีวัยหวาน ได้สักกี่ครั้งกัน?
แซค ถึงเวลาต้องก้าวต่อไปแล้ว
เปิดหนังสือซะ
ไม่
โอเค ฉันเปิดเอง เดี๋ยว ไม่ ฮานน่า!
เดี๋ยว ฮานน่า ฉันจับได้แล้ว
บางทีถ้าฉันจับเธอแน่นพอ..
เธอต้องปล่อยมันไป แซค
โว้ว!
สแลปปี้ไม่ปลื้ม!
สไตน์ก็ด้วย!
ไอ้หุ่นไม้หน้าโง่!
ไว้เจอกันในฝัน!
นายจะต้องโอเค
ฉันอยู่ในจินตนาการของนายตลอดไป
มันคือที่ ที่ฉันควรอยู่
ฉันแค่เสียใจที่ เราไม่มีโอกาสได้เต้นรำด้วยกัน
เดี๋ยวก่อน
ช่าย โค้ทอีกตัว เราต้องดีแน่
ไปได้แล้ว สตรีและสุภาพบุรุษ
ขอต้อนรับกลับสู่ห้องเรียน
เฮ้ ดูนี่
กลับไปธุระของตัวเองได้แล้ว ไป
โอเค แม่จะให้ลูกไปก่อน 60 วิ
ไม่เป็นไรครับ ไปด้วยกันเถอะ
ถึงเวลาแล้วสินะ
ลูกจะต้องรักมัน
อาจจะหลังประจำเดือนครั้งที่สี่
โอ้ โอเค มันต้องดีแน่เลย
คุณโอเคนะ? ยังหายใจอยู่มั้ย?
โอเคมั้ย? คุณดูดีมาก คุณดูเยี่ยม
พระเจ้า นั่นอะไร
ผมใช้ผักชีถูกตัวทุกวันน่ะ
แน่นอนล่ะ พ่อเซ็กซี่ซัลซ่าของฉัน
เอาล่ะ
โอเค ฉันต้องไปทำงานแล้ว
โอ้ ฉันให้นี่กับคุณได้มั้ย?
นี่ไง
โอ้ โอ้ ไกลไปแล้ว จับได้แล้ว
อะแฮ่ม
ฉันชื่อว่า อาร์.แอล.สไตน์
ฉันจะเป็นครูภาษาอังกฤษคนใหม่ของพวกเธอ
เพราะครูบอยด์โดนพิษ
จากแมลงกัดต่อย
สำหรับตอนนี้...
ทุกเรื่องที่เคยเกิดขึ้น
จะมีองค์ประกอบ และมี 3 องค์ใหญ่ๆ
จุดเริ่ม
กึ่งกลาง
และการหักมุม
สวัสดีครูสไตน์ สวัสดีครูแบล็ค
อ่า นั่นใครน่ะ?
เขาคือครูสอนการละครคนใหม่น่ะ
- ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย? - ได้สิ
คิดถึงเธอมั้ย?
ไม่ใช่ว่าฉันไม่คิดถึง
แต่เธอจะอยู่ในนี้
ในนี้
และในนี้
และยังอยู่ตรงนี้
ฉันอาจเขียนหนังสืออีกเล่ม
ฮานน่า
เธอ.. เธอมีจริง
เธอกลับมาแล้ว
ฉันต้องมา เธอติดหนี้ฉันเรื่องเต้นรำ
มาเถอะ ไปกัน
นายลืมฉันไปแล้วเหรอ
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย pinp, madjuliet, thierrya, thetang, chom_pii
Hamter01, phubate, minmin191, zeusolp,
zaza1253, FenlyAllDey, PLOYSOFT, ????